آریانپور، یحیی (1372)، از صبا تا نیما، ج 2، تهران: زوار.
احمد پناهی سمنانی، محمد (1376)، ترانه و ترانهسرایی در ایران، تهران: سروش.
اخوان ثالث، مهدی (1376)، بدعتها و بدایع نیما یوشیج، تهران: زمستان.
اسلامی، شهلا و شمسالملوک مصطفوی (1396)، «تحلیل گفتمان تصانیف عارف قزوینی در دوران مشروطیت براساس روششناسی فوکو»، جامعهپژوهی فرهنگی، س 8، ش 4، 33-61.
بدیعی، نادره (1354)، تاریخچهای بر ادبیات آهنگین ایران، تهران: روشنفکر.
بویس، مری و هنری جورج فارمر (1368)، دو گفتار دربارۀ خنیاگری و موسیقی ایران، ترجمۀ بهزاد باشی، تهران: آگاه.
بهار، محمدتقی (ملکالشعرا) (1382)، «شعر در ایران»، در: بهار و ادب فارسی، بهکوشش محمد گلبن، ج 1، تهران: علمی و فرهنگی.
جوزی، مصطفی و دیگران (1396)، «سبک و شگرد بهار در تصنیفسرایی»، پژوهش زبان و ادبیات فارسی، ش 45، 155-117.
حسنزاده میرعلی، عبدالله و محمدامین محمدپور (1393)، «بررسی ترانهسرایی در ادبیات فارسی»، شعرپژوهی، س 6، ش 1، 96-118.
خالقی، روحالله (1384)، سرگذشت موسیقی ایران، ج 1، تهران: صفی علیشاه.
دستغیب، عبدالعلی (1339)، «عارف قزوینی»، در خنیاگر میهن، بهاهتمام هما میوانی، تهران: سخن.
دستگردی، وحید (1308)، «سرود و ترانه»، ارمغان، ش 102، 103، 85-87.
دلبری، حسن (1390)، «درهمآیی قالبها و تعاملات بیناگونهای در شعر فارسی»، پژوهشهای ادبی، ش 34 و 35، 109-128.
دهخدا، علیاکبر (1377)، لغتنامه، ج 2، تهران: دانشگاه تهران.
دهلوی، حسین (1379)، پیوند شعر و موسیقی آوازی، تهران: مؤسسۀ فرهنگی ـ هنری ماهور.
رضازاده شفق، صادق (1923 م)، «عارف و ذوق ادبی و قیمت و تأثیر اشعار او»، مقدمه بر دیوان عارف قزوینی، بهاهتمام شفق رضازاده و سیفآزاد عبدالرحمان، تهران: امیر کبیر.
رمضانی، پروانه و دیگران (1399)، «هویت رئالیسم و مشروطیت ایران برپایۀ سرودههای فرخی یزدی و عارف قزوینی»، نشریۀ تفسیر و تحلیل متون زبان و ادبیات فارسی، دورۀ 12، ش 43، 245-263.
سپنتا، ساسان (1369)، چشمانداز موسیقی ایران، تهران: مشعل.
سپنتا، ساسان (1390)، «تمهیدات اجرایی تصنیفهای عارف قزوینی»، ماهور، ش 51، 113-119.
سمرقندی، دولتشاه (1337)، تذکرۀ الشعراء، بهتصحیح محمد عباسی، تهران: بارانی.
شریعتی، حبیب (1383)، «بهار و موسیقی»، در بهار، در پنجاه سال بعد، مجموعهمقالات پنجاهمین سال درگذشت بهار، بهکوشش علی میرانصاری، تهران: مؤسسۀ نشر تحقیقات علوم انسانی.
شفیعی کدکنی، محمدرضا (1383)، ادوار شعر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت، تهران: سخن.
شفیعی کدکنی، محمدرضا (1390)، با چراغ و آئینه، تهران: سخن.
شمیسا، سیروس (1373)، انواع ادبی، تهران: فردوسی.
طبیبزاده، امید و مائده میرطلائی (1394)، «ویژگیهای وزنی در ترانهها و تصنیفهای فارسی»، نامۀ فرهنگستان، ش 55، 52-69.
عارف قزوینی، میرزا ابوالقاسم (2536)، کلیات دیوان عارف قزوینی، بهکوشش شفق رضازاده و سیفآزاد عبدالرحمان، تهران: امیرکبیر.
عارف قزوینی، میرزا ابوالقاسم (1389)، کلیات دیوان عارف قزوینی، بهکوشش مهدی نورمحمدی، تهران: سخن.
فاضل، سهراب (1379)، تصنیفسرایی در ادب پارسی، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.
فاطمی، ساسان (1386)، «بازنگری مفاهیم بداهه و آهنگسازی و اهمیت آن در موسیقی»، ماهور، س 10، ش 37، 239-249.
فروغ، مهدی (1363)، شعر و موسیقی، تهران: سیاوش.
فیروزیان، مهدی (1393)، «عارف و وزن»، در خنیاگر میهن، بهاهتمام هما میوانی، تهران: سخن.
گامین، گ. گ. (2537)، عارف، شاعر مردم، ترجمۀ غلامحسین متین، تهران: آبان.
محمدی، علی (1385)، «پایداری در تصنیف»، نامۀ پارسی، س 11، ش 1، 41-53.
مراغی، عبدالقادر بن غیبی (2536)، مقاصد الالحان، بهکوشش تقی بینش، تهران: بنگاه ترجمه و نشر.
مشحون، حسن (1373)، تاریخ موسیقی ایران، تهران: فرهنگ نشر نو.
مقصودی، نورالدین (1355)، «قالب مثلث در شعر فارسی»، جستارهای ادبی، ش 45، 78-95.
میرصادقی، میمنت (1376)، واژهنمای هنر شاعری، تهران: مهناز.
میرعلی نقی، علیرضا (1374)، «وطنیهها (2)»، گفتوگو، ش 9، 90-99.
نِتِل، برونو (1375)، «موسیقی کلاسیک ایران»، ترجمۀ بابک معصومی، در سال شیدا، بهکوشش محمدرضا لطفی، ج 3، تهران: بیدگل.
نواب صفا، اسماعیل (1381)، «تصنیف، ترانه، سرود»، مجلۀ فرهنگ اصفهان، ش 25 و 26، 41-44.
وحیدیان کامیار، تقی (1368)، «اوزان ایقاعی در شعر فارسی»، جستارهای ادبی، ش 66، 323-348.
