واکاوی نسبت میان موجودیت و روایت زمانی مطالعۀ موردی: داستان‌های ابوتراب خسروی

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، پژوهش هنر، دانشگاه شیراز

2 عضو هیئت علمی بخش پژوهش هنر، دانشگاه شیراز

چکیده

در بحث از ادبیات داستانی، موجودیت و هویت شخصیت‌ها در بستر روایت، زمانی است که پیکربندی می‌یابد؛ به این معنا که به دست آوردن شناختی معتبر از یکی مستلزم شناخت دیگری نیز هست. در این پژوهش، تلاش بر این است تا از طریق شناخت استراتژیِ نوشتاری ابوتراب خسروی برای شکل‌دهی به زمان رواییِ داستان‌ها، به فهمی کیفی از هویت و موجودیت پرسوناژ‌ها و کنش‌های آنها به طور خاص و نظم موجود در روابط اجزاء به طور عام دست یابیم. این هدف با استفاده از گزیده‌ای از داستان‌های وی که در دو مجموعۀ دیوان سومنات و کتاب ویران به چاپ رسیده محقق خواهد شد. روش مورد استفاده تحلیل روایت است که به روابط علی و معلولی اجزا به دور از اتفاقات تصادفی می‌پردازد. در بخش تحلیل، چهار تقسیم­بندی از حیث ارتباط زمان و موجودیت شکل گرفته است: 1-موجودیتِ زمانمند وابسته به جهان خارج، 2-موجودیت زمانمندِ یگانه در عین استحاله در نقاب، 3- سیر تکامل عینیِ وجود، در زمانِ متوقف شده، 4-موجودیت پیش و پس از خلقت در بستر نوسانات زمانی؛ و در نهایت این مقوله استنتاج شد که موجودیت اشخاص در ارتباط مستقیم با زمانمندی آنهاست که شاکله می‌یابد. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

.

نویسندگان [English]

  • . . 1
  • . . 2
  • . . 2
1 .
2 .
تولن، مایکل(1393). روایت‌شناسی: درآمدی زبان‌شناختی - انتقادی. مترجمان: فاطمه نعمتی، فاطمه علوی، تهران: نشر سمت.

خسروی، ابوتراب(1396). دیوان سومنات، تهران: انتشارات مرکز.

خسروی، ابوتراب (1397). کتاب ویران، تهران: انتشارات چشمه.

تدینی، منصوره (1387). تولد دوبارۀ یک فراداستان(بررسی پسامدرنیسم در دو داستان کوتاه از ابوتراب خسروی). نقد ادبی، شماره 2، ص 63-82.

سلیمی، نیره؛ شریف‌نسب، مریم (1394). واکاوی چند کهن الگو در آثار ابوتراب خسروی. ادبیات پارسی معاصر، شماره 1، ص 21-42.

پاشایی‌فخری،کامران؛ پروانه عادل‌زاده و پوران علی‌زاده (1396). تحلیل بن‌مایه‌های اساطیری در رود راوی اثر ابوتراب خسروی. پژوهش ادبیات معاصر جهان، شماره 76، ص 469-500.

فرهادپور، مراد (1375). یادداشتی درباره زمان و روایت، ارغنون، شماره 9و10، ص27-38.

موسوی، مریم؛ هلن اولیایی نیا و شهلا خلیل اللهی (1394). فرجام‌گریزی در داستان و فراداستان بر اساس نظریۀ توماشوفسکی. ادبیات پارسی معاصر، شماره 1، ص 125-137.

 

Augustine, Saint, Bishop of Hippo (1999). The Confessions of Saint Augustine. Translated by Edward B. Pusey, D. D. Grand Rapids, MI: Christian Classics Ethereal Library.

Heidegger, Martin (1962). Being and Time. Translated by John Macquarrie & Edward Robinson. Blackwell Group.

Kant, Immanuel (1998). The Critique of Pure Reason. Translated and Edited by

Paul Guyer & Allen W. Wood. Cambridge University Press

Ricoeur, Paul (1984). Time and Narrative, volume1. Translated by Kathleen McLaughlin & David Pellauer. University of Chicago Press.