پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ادبیات پارسی معاصر 2383-0549 3 1 2013 08 23 The Analysis of the Feminine Approaches and Methods in Arabic and Persian Literature تحلیلی بر گرایش‌ها و رویکردهای زنانه در ادبیات فارسی و عربی 1 29 714 FA فائزه احمدی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، ایران (نویسندة مسئول) عبدالحسین فرزاد دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم ‌انسانی و مطالعات ‌فرهنگی Journal Article 2013 03 10 Feminine approaches in different social, philosophical and literary areas are one of the phenomenons of today world, especially after industrial revolution. Such western approaches later spread to Arabic language world and Iran and had different effects. The present research is based on the assumption that feminine thoughts in both cultural and literary areas have same characteristics and trends. Also, the main results of the research shows that Iran and Arab feminist movements to reach a proper situation in family and society is formed at the same time. This paper is a research about how these thoughts entered in Iran and Arab society. So we will try to study the reflection of feminine approaches in literary works of these two linguistic and cultural areas. To reach such results, first we will study the history of the formation and development of feminine thoughts in Europe and then in Arab world and Iran. Then by searching in the literary works of these two cultures, especially in late century stories and novels, and Arabic and Farsi prose, feminine features are studied and analyzed. گرایش‌های زنانه در حوزه‌های گوناگون اجتماعی، فلسفی، و ادبی از پدیده‌های دنیای مدرن، به‌ویژه پس از انقلاب صنعتی، به‌شمار می‌آید. این رویکرد بعدها، بر ‌اثر تسهیل و گسترش ارتباطات بین فرهنگی‌، از دنیای غرب به جهان عرب‌زبان و ایران نیز سرایت کرد و البته تأثیرات متفاوتی بر‌جای نهاد. تحقیق حاضر بر این فرض استوار است که اندیشه‌های زنانه در هر دو حوزة فرهنگی و ادبی ویژگی‌ها و تمایلات مشترکی دارد. همچنین، اصلی‌ترین یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که جنبش زنان ایران و عرب، برای دست‌یافتن به وضعیتی مطلوب در خانواده و جامعه، هم‌زمان شکل گرفته است‌. این مقاله کاوشی است در نحوة ورود این اندیشه به جامعة ایران و عرب که در آن تلاش شده است انعکاس رویکردهای زنانه در آثار ادبی این دو حوزة زبانی و فرهنگی بررسی شود. برای دست‌یابی به این نتیجه، نخست تاریخچة پیدایش و نضج تفکر زنانه در اروپا و سپس در دنیای عرب و ایران بررسی شده است. سپس با جست‌وجو در آثار ادبی این دو فرهنگ‌، به‌ویژه داستان و رمان‌ و شعرهای عربی و فارسی در قرن اخیر، مؤلفه‌های زنانه را در آن‌ها یافته و تحلیل و بررسی شده است.

http://contemporarylit.ihcs.ac.ir/article_714_a90f8ab3007bb9f774ab6cef7efda0b9.pdf

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ادبیات پارسی معاصر 2383-0549 3 1 2013 08 23 A Study and Analysis of Social Complaint in Contemporary Poetry بررسی و تحلیل شکواییة اجتماعی در شعر معاصر 31 53 715 FA علی‌اصغر بابا‌صفری دانشیار گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان (نویسندة مسئول) نوشین طالب‌زاده دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز Nooshin- Journal Article 2013 02 26 Lyrical literature includes a vast majority of literary works and among them is Complaint. All humans are inclined to complain by instincts. As more sensitive ones in the society, poets view all things with a more delicate look. Hence, they express this literary genre with a different language. Complaint has always been a part of Persian literature. The contemporary poetry has adopted a new approach towards complaint which is expressed in a simpler language. Complaints may be found in five trends in the poets' works: personal, political, philosophical, mystical, and social complaints. Considering the contemporary era and significance of the poets’ social language, the present research tries to study and analyze social complaints in 15contemporary important poets in a historical order. Among these poets, some have composed their poems in classic style and some others have composed poems in modern style. ادبیات غنایی گسترده‌ترین بخش آثار ادبی را دربر می‌گیرد و گونه‌های متعددی را در خود جای داده است، یکی از این ‌گونه‌‌ها «شکواییه» است. تمایل به شکواییه در هر انسانی به‌ صورت غریزی وجود دارد و شاعران، که حساس‌‌تر از دیگر مردم‌اند و با دید ظریف‌‌تری مسائل را می‌‌نگرند، با زبانی متفاوت به بیان این نوع ادبی می‌‌پردازند. در همة ادوار شعر فارسی شکواییه وجود دارد، اما در شعر معاصر نوع نگرش و نحوة پرداختن به آن تغییر می‌‌کند و با توجه به شعر امروز زبان آن ساده‌‌تر می‌‌شود. این موضوع تحت پنج عنوان شکواییه‌‌های شخصی، سیاسی، فلسفی، عرفانی، و اجتماعی در آثار شاعران دیده می‌‌شود که در این مقاله به‌ علت اهمیت دوران معاصر و زبان اجتماعی‌پرداز شاعران این دوران، به بررسی و تحلیل شکواییه‌‌های اجتماعی در شعر پانزده تن از برجستگان شعر معاصر بر اساس ترتیب تاریخی پرداخته می‌شود که بعضی به‌ صورت کلاسیک و برخی از آنان به سبک نیمایی شعر سروده‌‌اند.

http://contemporarylit.ihcs.ac.ir/article_715_7755ecd1ebd8ad9cd30d4866c4b7e8f6.pdf

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ادبیات پارسی معاصر 2383-0549 3 1 2013 05 02 The Relationship between Language Performances and Characteristics Types in Jamalzadeh Stories رابطة کارکردهای زبانی با تیپ‌های شخصیتی داستان‌های سیدمحمدعلی جمال‌زاده 55 76 716 FA علی‌محمد پشت‌دار دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور (نویسندة مسئول) کیومرث گروسی کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی Journal Article 2012 04 18 Every language is in relation with various factors such as speakers' religion, sex, age, job, environment, social conditions, education and the like, and the same factors are among those which produce characteristics types. The present research aims to study language performance in Seyed Mohammad Ali Jamalzadeh's short stories characteristics types. To this end, at first, the characteristics types of the story and popular and behavioural features of each type have been characterized; then, by considering the author’s main aim, the stories and social conditions and also the existing variables, the relationship between language and the certain types was considered and, in particular, language, words, and expressions suitable to various types and their social class, occupation, education, religion, sex as well as taboos, environment, and power relations have been studied. The results show that Jamalzadeh has taken knowingly and purposefully into account non-linguistic factors influencing characters. Employing various factors in a correct manner, he has managed to help better communication of social concepts in his stories. In sum, in his book Yiki Bud Yiki Nabud (Once Upon a Time) by considering the number of characters, he has made more uses of variables and based on two variables, religion and job, he has made the most impacts on the characters' language. زبان با دین، مذهب، جنسیت، سن، شغل، محیط، شرایط اجتماعی، و تحصیلات گویندگان پیوند دارد و همین موارد از عوامل ایجاد تیپ‌های شخصیتی در افراد است. هدف پژوهش حاضر بررسی کارکرد زبان در تیپ‌های شخصیتی داستان‌های کوتاه یکی بود یکی نبود، شاهکار، تلخ و شیرین، کهنه و نو، غیر از خدا هیچ‌کس نبود، آسمان و ریسمان، قصه‌های کوتاه برای بچه‌های ریش‌دار، و قصة ما به سر رسید سید محمدعلی جمال‌زاده است. در این راستا نخست تیپ‌های شخصیتی داستان و ویژگی‌های خَلقی و خُلقی هریک از تیپ‌ها مشخص شده است، سپس با توجه به هدف اصلی مؤلفْ داستان‌ها، شرایط اجتماعی، متغیرها و مؤلفه‌های موجود، و رابطة کارکردهای زبانی با تیپ‌های مورد نظر بررسی شده است؛ به‌ویژه زبان، واژه‌ها، و عبارات متناسب با تیپ‌ها از لحاظ طبقة اجتماعی، شغل، تحصیلات، دین و مذهب، جنسیت، تابو، محیط، و مناسبات قدرت شرح داده شده است. پژوهش به شیوة توصیفی است و داده‌ها با استفاده از روش تحلیل محتوا با ابزار کتاب‌خانه بررسی شده است. نتیجه نشان می‌دهد که جمال‌زاده به عوامل غیر زبانی مؤثر در زبان شخصیت‌ها با آگاهی و هدف توجه داشته و توانسته است با به‌کارگیری درست متغیرها به القای بهتر مفاهیم اجتماعی در داستان‌ها کمک کند. در کل در یکی بود یکی نبود، با توجه به تعداد شخصیت‌ها، از متغیرها بیش‌تر استفاده کرده است و دو متغیر دین و مذهب و شغل بیش‌ترین تأثیر را در زبان شخصیت‌ها داشته است.

http://contemporarylit.ihcs.ac.ir/article_716_f66cdf13f753a9c341675e5e9aea4f76.pdf

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ادبیات پارسی معاصر 2383-0549 3 1 2013 05 02 A Look at Surrealistic Expressions in Sohrab Sepehri Works نگاهی گذرا به جلوه‌های سوررئالیستی هشت ‌کتاب 77 95 717 FA عبدالله حسن‌زاده میر‌علی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان محمد‌رضا عبدی کارشناس ارشد ادبیات مقاومت، دانشگاه سمنان (نویسندة مسئول) Journal Article 2013 02 27 Sohrab Sepehri was one of the contemporary new stylist poets. He had managed to reach at the peaks of the modern poetry along with Nima (the founder of Persian modern poetry) and other great figures of modern Persian poetry such as Shamlu, Forough, and Akhavan Thalith. Sohrab Sepehri was familiar with the western literature and literary schools; also, he was interested in the eastern mysticism. For this reason, his poems are of a unique taint and composed in a unique manner. Special attention paid to natural elements, attributing extraordinary to the ordinary, and going into surreal may be seen throughout his works. Sepehri's mental and Illuminationist approach has helped him to enter the unthinkable and made his poetry full of surrealist expressions. Showing surrealist expressions in Sepehri's works, the present article tries to study the way Sepehri has been influenced by Jung philosophy and Surrealism so that, in this way, a new knowledge of his poetry may be acquired. سهراب سپهری از‌ جمله شاعران نو‌پرداز معاصر است که توانسته است در کنار نیما، پدر شعر نو، و دیگر بزرگان شعر نیمایی همانند شاملو، فروغ فرخزاد، و اخوان ثالث بر فراز قله‌های شعر نو قد علم کند. سروده‌های سپهری به‌ علت آشنایی او با ادبیات و مکاتب غربی و همچنین علاقه و آشنایی با عرفان شرقی دارای رنگ و بو و سبکی یگانه است. توجه ویژه به عناصر طبیعی و نسبت‌دادن امور غیر عادی به اشیای عادی و گام‌نهادن در فراواقعیت در سراسر منظومه‌های او جاری و ساری است. رویکرد ذهنی و اشراقی سپهری باعث ورود او به تصورناپذیرها شده و شعر او را مملو از جلوه‌های سوررئالیستی کرده است. این مقاله در پی آن است که با معرفی جلوه‌های سوررئالیستی در آثار سپهری چگونگی تأثیر‌پذیری سپهری از فلسفة یونگ و مکتب سوررئالیسم را بررسی کند و از این رهگذر به شناخت تازه‌ای از اشعار او دست یابد.

http://contemporarylit.ihcs.ac.ir/article_717_ce0271f7b97733510d10d94ee3305d06.pdf

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ادبیات پارسی معاصر 2383-0549 3 1 2013 05 02 Unity and Coherence in Shafi'i Kadkani's Poetry وحدت و انسجام در شعر شفیعی ‌کدکنی 97 116 718 FA قاسم صحرائی دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان (نویسندة مسئول) شهاب گلشنی کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دزفول Journal Article 2013 03 10 Studying Kadkani's poetry, one may find aesthetic principles of his poetry. Such principles confer beauty to the poems and make them attractive for the audience. In the aesthetics of Kadkani's poetry, the principle of "unity" enjoys an important status, and it is the most important feature of the beauty of his poems. In other words, there are visible and invisible threads at the level of words and senses which link parts of his poems and lend them a united body; and this very point makes them more attractive and influential for the audience. Coherence in the poetry may be felt when there are some sort of unity and at the same time diversity among parts of the same poem. Unity brings all parts of the same poem into harmony and correlation and makes it permanent. If there is unity between words and content of a poem, that poem will make the audience to feel more beauty. In the present article, the principle of unity (as the most important aesthetic feature of Kadkani's poetry) and the elements leading to unity and coherence in his poetry (such as unity of content, harmony among parts of a poem, gradual development, appropriateness, and repetition) will be discussed. با مطالعه و بررسی اشعار شفیعی‌‌ کدکنی می‌‌توان اصول و ارکان زیباشناسی شعر او را شناخت؛ اصول و ارکانی که مایۀ قوام زیبایی در شعر و جذابیت آن برای مخاطب می‌‌شود. اصل «وحدت» در زیباشناسی شعر شفیعی‌‌ کدکنی مهم‌‌ترین رکن است. به‌ بیان ‌دیگر، رشته‌‌هایی مرئی و نامرئی در لفظ و معنی اجزای سخن شفیعی را به هم پیوند زده و به آن‌ها پیکره‌‌ای واحد داده است و همین نکته باعث جذابیت و تأثیرگذاری بیش‌تر آن در مخاطب شده است. انسجام در شعر وقتی حس می‌شود که میان اجزای آن شعر نوعی وحدت و در عین‌ حال تنوع وجود داشته باشد. وحدت سبب هماهنگی بین اجزای سخن می‌شود و مایۀ هم‌بستگی و ماندگاری آن. شعری که مضمون و لفظ آن وحدت داشته باشد احساس زیبایی بیش‌تری برمی‌انگیزد. در این مقاله، اصل وحدت و عناصر مؤثر در ساخت آن همچون: وحدت مضمون، هماهنگی اجزا، تحول و سیر تدریجی، تناسب، و تکرار بررسی می‌شود.

http://contemporarylit.ihcs.ac.ir/article_718_07c34b67c71798935f27bb8de6bb29b3.pdf

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ادبیات پارسی معاصر 2383-0549 3 1 2013 05 02 Various Artistic Expression of Imaginary Forms in the Afghan Immigration Poetry بیان‌های مختلف هنری در صور خیال در شعر مهاجرت افغانستان 117 143 719 FA گل‌نسا محمدی عضو هیئت علمی دانشگاه کابل، گروه زبان و ادبیات فارسیِ دری Journal Article 2013 02 02 Extensive uses made of simile and metaphor are among striking features of the Afghan poetry in immigration. In the present study, metaphor has changed into its main form which is simile. Thus, the study has been organized in two main parts (tenor: the thing which is likened and vehicle: that unto which a thing is likened) and they have been prioritized according to their frequency. Vehicles are divided into four major categories: description of the beloved as well as love, nature, description of the poem, and other concepts. According to the tenors used by them, Afghan poets are internalist. They live in a sorrowful and dark world which has its roots in war, undesired moral codes, sin, suffering, and poverty. At the same time, however, their poems are full of wishes and hopes. Vehicles are, in turn, divided into nature, personification, mood, opposition, feast, war, poetry, religion, and other concepts. In this concern, poets have borrowed elements of nature (which are the most frequent ones) from the literary tradition. کاربرد گستردۀ تشبیه و استعاره از ویژگی‌های ممتاز شعر مهاجرت افغانستان است. در این بررسی استعاره در شکل اصلی آن، یعنی تشبیه، در‌‌آمده است. بدین‌ترتیب دو بخش بزرگ مشبه و مشبه‌‌به موضوع‌بندی شده و بر اساس فراوانی در اولویت قرار گرفته است. مشبه‌‌ها به چهار دستۀ بزرگ وصف یار و دل‌سپردگی، طبیعت، وصف شعر، و سایر مفاهیم تقسیم می‌شود. بر اساس مشبه‌‌ها دیدگاه شاعران مهاجر افغانستان انفسی و درون‌گراست؛ جهانی محزون و تاریک که ریشه در جنگ، اخلاق ناپسند، گناه، درد، و فقر دارد. اما در عین‌ حال آرزومندی و امیدورزی در جای‌جای این اشعار موج می‌‌زند. مشبه‌‌به‌‌ها به ‌ترتیب به بخش‌های طبیعت، تشخیص، حال و هوا، تقابل، بزم، جنگ، شعر، مذهب، و سایر مفاهیم تقسیم می‌شود. شاعران در این بخش عناصر طبیعت را، که از بیش‌ترین فراوانی برخوردار است، از سنت وام گرفته‌‌اند.

http://contemporarylit.ihcs.ac.ir/article_719_7a01c39fa28819ff5f61622978ef790e.pdf

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ادبیات پارسی معاصر 2383-0549 3 1 2013 05 02 Linguistic Defamiliarization in Dolatabadi's Work (Based on His Two Stories: Bashabiroo and Aqil Aqil) آشنایی‏زدایی زبانی در آثار دولت‏آبادی (با تکیه بر دو اثر داستانی با شبیرو و عقیل عقیل) 145 168 720 FA محسن محمدی فشارکی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان سمیه صادقیان دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان (نویسندة مسئول) Journal Article 2013 02 19 One of the main ideas of formalism which has drawn great attention is defamiliarization in literature. The mission of art is to defimaliarize the familiar concepts and provide a new perception through removing the veil of habit from eyes. In literature and as one of the manifestations of art, defamiliarization takes place at various levels including the language level. Linguists have explained and classified defamiliarization within the language as one of the formal elements of the text. Reflecting upon the language of Dolatabadi's stories, we will find that how such a defamiliarization is important in shaping the desired form which may be suitable for the content of the story. This study is, on the other hand, a brief review of definitions and classifications provided as far for various ways of defamiliarization at the language level. از‌ جمله نظریات محوری فرمالیسم، که توجه بسیاری را به ‌خود جلب کرد، «آشنایی‏زدایی» در ادبیات است. آشنایی‌زدایی رسالت هنر بیگانه‏سازی مفاهیم آشنا و به‌دست‌دادن ادراک نو از این مفاهیم با کنار‌زدن حجاب عادت از مقابل دیدگان است. آشنایی‏زدایی در ادبیات، در مقام یکی از مظاهر هنر، در سطوح متفاوت و از‌ جمله در سطح زبان صورت می‏گیرد. زبان‏شناسان شیوه‏های بیگانه‏سازی در زبان را به‌مثابة یکی از عناصر صوری متن تبیین و طبقه‏بندی کرده‏اند. با تأمل بر زبان داستانی دولت‏آبادی درمی‏یابیم که این آشنایی‏زدایی تا چه اندازه در شکل‌دادن به فرم مطلوب و متناسب با مضمون داستان اهمیت دارد. از سویی این پژوهش بازنگری مختصری است بر تعاریف و تقسیم‏بندی‏هایی که تاکنون برای شیوه‏های گوناگون آشنایی‏زدایی در سطح زبان صورت گرفته است.

http://contemporarylit.ihcs.ac.ir/article_720_33314ac43e29f5caa2716c836711825a.pdf